نقاشی های مهدی سعادتمند در بابل

شکست فرم‏ های فیگور در نقاشیِ اوایل قرن بیستم میلادی اروپا چالشی بود که پیکاسو و براک برای اولین بار آن را در برابر انسان ‏های رئالیستی زمانه خود قرار دادند، تا اشاره ‏ای به حضور زمان به عنوان بُعد چهارم و انسان عصر صنعتی که می ‏رفت با وسوسه‏ های توسعۀ شهرنشینی و تکنولوژی از خود بیگانه و به اصطلاح مدرن شود داشته باشند. تیرگی و خاکستری بودن پالت رنگی نقاشان در آثار آن دوران حکایتی بود از به زوال رفتن و چند پارگی انسان صنعتی مدرن شده که از خود و جامعه اش بیگانه شده بود. همان گونه که در آثار نیچه، کافکا و آلبرکامو پیشگویی شده بود، نقاشان نیز به نوبه خود انسان و محیط زندگی‏ اش را در حرکتی که بعدها کوبیسم نام گرفت نشانه رفته بودند. او را از زوایای مختلف مورد کنکاش قرار داده به زیر سوال می‏ بردند. دوران پس از جنگ اما افق ‏های تازه ‏تری برای این انسان رقم زد. چنانچه در آثار برخی هنرمندان دیگر کشورها که متأثر از کوبیست‏ های اولیه بکار می ‏پرداختند مشاهده می ‏شود، رنگ ‏ها درخشان ‏تر و گاه طنزآلود می‏ شود.

در ایران نیز حدود دهه ‏های سی و چهل شمسی افرادی چون جلیل ضیاءپور با انجمن خروس جنگی، احمد اسفندیاری با نگاه در طبیعت و انسان ‏های مینیاتوری‏ اش، بهرام دبیری در نقاشی‏ های فیگوراتیو، کاکو در آبستره فیگوراتیوهایش، و دیگران آن بُعد زمان و نگاه نقادانه به انسان معاصر را تا اندازه ‏ای در سبک و فضای کوبیستی پی گرفته بودند. اینگونه بود که سبک کار کوبیسم در نقاشی تا به امروز نیز زنده مانده و زبان بیان بسیاری از ناگفته‏ های انسان شد. هنوز نیز در بین نقاشان افراد بسیاری به این سبک و شیوه دست بر قلم و رنگ می ‏برند.

بهانه این مقدمه مهدی سعادتمند است که پس از فراگیری و کسب مهارت‏ های نقاشانه‏ در کارگاه رحیم مولائیان در شهر بابل، اینک در بیست‏ ونهمین سال زندگی و در ادامۀ تجربیات فردی ‏اش به مدت سه روز از بیستم تا بیست و دوم اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ دست به برپایی اولین نمایشگاه انفرادی از آثارش را در نگارخانه مولائیان زده است. نقاشی‏ های او در این نمایشگاه مجموعه ‏ای هستند از هشت سال تجربه که در تکنیک های کلاژ، مداد رنگ، آبرنگ و اکریلیک بر روی بوم و کاغذ انجام داده. انسان‏ های نقاشی‏ های او در برخوردی کوبیستی تکه تکه شده و از زوایای مختلف در نگاه نقاشانه بررسی می‏ شوند، اما این تکه پارگی ‏ها و دیدهای چندگانه همیشگی نیست و افت و خیزهایی دارد. در بیشتر تابلوها که طبیعت و محیط زندگی شهری با رفتارهای امروزین در آنها نمود یافته ‏اند کمتر شاهد شکست ‏های کوبیستی هستیم. خواسته یا ناخواسته این رفتار نقاش سبب شده تا در تابلوها تضادی بین دو نگاهِ رئالیستیِ حجم ‏پردازانه و نگاه کوبیستیِ سطح‏ گرایانه شاهد باشیم. نگاهی که انسان معاصر را به دور از هیاهوی صنعتی و مدرن و در ارتباط با هم‏نوعانش نشان می ‏دهد. در کنار آن رنگین کمان رنگ‏ های نشسته بر فیگورهای تابلو تصاویر مینیاتورهای گذشته ایران زمین را با تلفیقی امروزین از زیست بوم نقاش نشانمان می ‏دهد. گو اینکه هنوز آثار نشان می ‏دهند که برای برخی از این همنشینی ‏ها و رسیدن به یک کیفیت بصری مناسب در رنگ‏ ها و فرم ‏ها راه طولانی در پیش است، اما باید نشست و دید که تداوم و پایداری در عمل نقاشانه مهدی سعادتمند سبب خواهد شد تا ما به عنوان مخاطبان آثارش اینگونه شکستن ‏ها و ترکیب رنگ ‏ها را به عنوان یک ویژگی و شاخصه در آثارش نظاره‏ گر باشیم یا خیر. 

حسین روانبخش

قائمشهر

۱۲۸-۳۰۲-۱۳۹۱-۰۲-۲۰-۱

Welcome

Welcome to Hossein Ravanbakhsh's official website.This website contains a selection of Ravanbakhsh's artworks. He lives and works in Qaemshahr, Iran
 

Blog

«فام نقره ای با شیب آنیمای سی و پنج درجه»
نمایشگاه و چیدمان حجم های سفالی ریحانه گرجیان و حسین روانبخش در آموزشگاه آزاد هنری دانه، مازندران، قائمشهر بهار 1396 | 04/11/2017

نمایشگاه «فام نقره ای با شیب آنیمای سی و ... بیشتر بخوانید

More Blog Entries
2 visitors online currently